నీ లాలనలో...

బుగ్గలపై అద్దిన ముద్దుల కెంపులు
కన్నులలో విరిసిన వెన్నెల వెలుగులు.,
హత్తుకున్న ఆ వెచ్చని కౌగిళ్ళు
మనసున పూసిన మల్లెల పూలు.,
నీ ప్రతి స్పర్శ లోని ఏవో మైమరపులు
నా తనువున కురిసెను పులకింతల జల్లులు.,
నీపై నా మరులు.,
ఎన్నటికీ వాడని వరాల విరులు...
నాలో నీ మమతలు
నిదురించని యెదకు లాలి పాటలు ..!  

యవ్వనం...

చిగురించిన యవ్వనంలో
సొబగులద్దిన వర్ణాలెన్నో...
కనులు కన్న సంగతులన్నీ.,
మనసు వింటోందిపుడు నిశ్శబ్ధంగా...
జ్ణాపకాల మంచు తెరలలో.,
స్నేహాల సుమాలు, వలపుల వ్యథలు
విరబూసిన దరహాసాలు, కన్నీటి కలలు
ముసురుకున్న మబ్బులలో సైతం
వీడిపోని నీడలు !!!

నీ చెలిమి లో

రేపు మళ్ళీ ఈ రోజు లాగే ఉండొచ్చు.,
మనలో ఎవరెవరు ఎక్కడ ఉంటారో.,
ఎపుడో దాచిన పువ్వుకు
పుస్తకం చిరునామా ఐనట్టు.,
నీ చెలిమి లోని ఎడబాటుకు కూడా
బహుశా ఏదో చిరునామా ఉండే ఉంటుంది...
ఇక జీవితంలో నిన్ను కలవనీ, కలవకపోనీ
కానీ గడిపిన ప్రతిక్షణం గురుతే ఉంటుంది...
అందుకే ఇది సృష్టి లోనే మధురం
కరిగిపోని, చెరిగిపోని ఈ స్నేహం..!!  

మరో ఉగాది...

తొలి పొద్దుల్లో వేకువవై
 నిదురించిన మదికి మేలుకొలుపువౌతావు..
 సుప్రభాత వేళల్లో
 మంచు బిందువును తాకిన తొలి కిరణంలా
 వింత మెరుపులు చిందుతావు..
 కుహు కుహూల సంగీతమై
 గుండె గొంతుకలో పలుకరిస్తావు..
 చిగురించే చిరు చిరు ఆశలకు
 రెక్కలు తొడుగుతావు..
 గతించిన నిన్నని కాలానికి వదిలేయమని
 మనసులోని భావాలకు
 కొత్త సొబగులద్దిన ఈ తరుణాన.,
 నీ పలకరింపు నాకు ఇంకో
 ఉగాది అయింది మిత్రమా ! ! !

మౌన భాష్యం...

యెద లయలో ఎన్నో సరిగమలు
వాటికి రాగం లేదు...
గుండె లోతులో ఎన్నో గుసగుసలు
వాటికి లిపి లేదు...
వివరించాలని ఊగే మనసుకు
మౌనమే భాషగా మారి
పెదవులపై చిరుహాసమై పోయి
కనుల కొలనుల్లో కలువలై విరబూసాయి ! ! !